troubler
rahatsız etmek, pertürbe etmek
Eş Anlamlılar
Endişeli veya üzgün yapmak; zihni veya duyguları rahatsız etmek; engellemek veya rahatsız etmek
Şuraya git
Indicatif
Présent
je
trouble
tu
troubles
il/elle
trouble
nous
troublons
vous
troublez
ils/elles
troublent
Passé composé
j'ai
troublé
tu
as troublé
il/elle
a troublé
nous
avons troublé
vous
avez troublé
ils/elles
ont troublé
Imparfait
je
troublais
tu
troublais
il/elle
troublait
nous
troublions
vous
troubliez
ils/elles
troublaient
Futur simple
je
troublerai
tu
troubleras
il/elle
troublera
nous
troublerons
vous
troublerez
ils/elles
troubleront
Passé simple
je
troublai
tu
troublas
il/elle
troubla
nous
troublâmes
vous
troublâtes
ils/elles
troublèrent
Futur antérieur
j'aurai
troublé
tu
auras troublé
il/elle
aura troublé
nous
aurons troublé
vous
aurez troublé
ils/elles
auront troublé
Plus-que-parfait
j'avais
troublé
tu
avais troublé
il/elle
avait troublé
nous
avions troublé
vous
aviez troublé
ils/elles
avaient troublé
Impératif
Présent
trouble
troublons
troublez
Passé
aie
troublé
ayons
troublé
ayez
troublé
Conditionnel
Présent
je
troublerais
tu
troublerais
il/elle
troublerait
nous
troublerions
vous
troubleriez
ils/elles
troubleraient
Passé
j'aurais
troublé
tu
aurais troublé
il/elle
aurait troublé
nous
aurions troublé
vous
auriez troublé
ils/elles
auraient troublé
Passé première forme
j'eusse
troublé
tu
eusses troublé
il/elle
eût troublé
nous
eussions troublé
vous
eussiez troublé
ils/elles
eussent troublé
Subjonctif
Présent
que
je trouble
que
tu troubles
qu'il/elle
trouble
que
nous troublions
que
vous troubliez
qu'ils/elles
troublent
Passé
que
j'aie troublé
que
tu aies troublé
qu'il/elle
ait troublé
que
nous ayons troublé
que
vous ayez troublé
qu'ils/elles
aient troublé
Participe
Présent
troublant
Passé composé
ayant
troublé
Passé
troublé
Gérondif
Présent
en
troublant
Passé
ayant
troublé